من که پشت پا زدم به هرچه هست و نیست

                      تاکا م او زعشق  خود روا کنم

                        لعنت  خدا  به  من  اگر  بجز  جفا

                             زین سپس  به  عاشقان  باوفا  کنم

رفته است و مهرش از دلم نمی رود

ای ستاره ها،چه شد که او مرا نخواست؟

ای ستاره ها ،ای ستاره ها ،ای ستاره ها

پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟

مارا سروسـوداي كس ديگر نيست

ازعشق تـو پرواي كس ديگرنيست

جــز تـودگــري جاي نگـيرد دردل

دل جاي توشد جاي كس ديگرنيست

می بندم این دوچشم پرآتش را

تا بگذرم زوادی  رسوایی

تا قلب خاموشم نکشد فریاد

رو میکنم به خلوت تنهایی

می بندمت به بند گران غم

تاسوی اودگر نکنی پرواز

ای مرغ دل که خسته وبی تابی

دمساز باش با غم او،دمساز

چراای بی وفا من که بهار زندگی ام را به دست توسپردم 

 من از پاییز تو که آرزوهایم را به تاراج برد گله نداشتم

صد بارمرا شکستی  دوباره از جا  برخاستم چرا رهایم

کردی ورفتی .مگر جرم من چه بود؟میدانم عاشقی عاشقی

مرا به جرم عشق بکشان ! قلبم را ازسینه  به قدرت خنجر

بی وفایی بیرون بیاوروببین چه برروی آن نوشته:دوستت دارم!

                          دوستت دارم

مخفیانه گریستن......

دیوانه وار عشق ورزیدن......

و عاقبت :

در حسرت آنچه که دل می خواهد و منطق نمی پذیرد سوختن.

نگاه توآخرین نشانه امید من است.

فروغ زیبای رویاهای شبانه من است.

دراین نگاه مغناطیسی قوی هست که

 روح وجسم مرا به سوی تو میکشد

به توالتماس میکنم بنابه تفاوت فاحش

میانمان دیگربه من نگاه نکنی!

بجز حضور تو

هیچ چیزاین جهان

بیکرانه را

جدی نگرفته ام

حتی عشق را

در فراقش شعر تنهایی سرودم ، برنگشت

بی نگاهش خنده را از لب ربودم، برنگشت

روزها با یاد اوشبها به یاد قصه اش

بودنش گشت التماس تارو پودم ،برنگشت

گفتمش گر او بیایدآن وجود پاک او

میشوددرمان این قلب کبودم، برنگشت

هر قدر این شعرمن ازآن دم می زند

آخرش گویا شود نام سرودم، برنگشت